Bana “yasaklı ırk” diyorlar, anlayamıyorum. “Yasaklı aşk” demek istiyorlar sanırım. Her halukarda, Başka Bir Yer’in daimi bireylerinden biri olmuşum. Güneşli havaları çok severim. Yaşlı ve yorgun bedenimle, yatağıma uzanıp yanıma gelmenizi beklerim. Kulaklarım duymadığı için işaretle anlaşıyoruz. Yaşım ileri olduğu için yürüme zorluğu çekiyorum. Zaman zaman eklem ağrılarım artıyor, o yüzden takviye ilaçlar veriyorlar. Eklem ağrılarımdan dolayı güneşi görünce hemen örtüme uzanıp, kestirme yapmayı seven koca bir adamım.

Yaşamaya çalıştığım bir siteden bilinmeze atılmak üzereyken, güzel yürekli insanlar beni kurtardı ve Koruyucu Aile’m oldu. Başka Bir Yer’de güvendeyim. Koruyucu Aile’m, yuva bulana kadar aşı, paraziter gibi klinik giderlerimi üstlendi. Oyun oynamaya bayılıyorum ve çok aktifim. Geniş bahçeli bir yerde, hatta bir çiftlikte yaşama hayalim var!

Tam da “yasaklı ırk” damgası vurdukları zamanda, ailem tarafından terk edilmek üzere, bir kamyonet içinde barınağa getirildim. Neyse ki zamana karşı yarışı kazanarak, ömür boyu barınak hapsine mahkum edilmemi önlediler, beni kurtardılar. O günden beri Başka Bir Yer’deyim. Alerjik bir bünyem olduğu için özel mama yemem gerekiyor. Yakın zamanda da kanser teşhisi aldım, ameliyat oldum, fakat tekrarlayabileceği söylendi. Buradaki arkadaşlarım arasında insana sarılmayı en çok sevenlerdenim; o sevgiyi tatmaya da devam etmek istiyorum. Koruyucu Aile’m olur musunuz?

Yedi kardeşim ile birlikte gözlerimi dünyaya Başka Bir Yer’de açtım. Annem Arven bizi burada büyüttü. Kardeşim Tito ile bir odada kalıyorum. Dış dünyayı hiç bilmiyorum ama bahsettikleri sıcak bir yuvaya sahip olmayı çok istiyorum.

Yedi kardeşim ile birlikte gözlerimi dünyaya Başka Bir Yer’de açtım. Annem Arven bizi burada büyüttü. Kardeşim Mö ile bir odada kalıyorum. Dış dünyayı hiç bilmiyorum ama bahsettikleri sıcak bir yuvaya sahip olmayı çok istiyorum.

Henüz 6 haftalıkken, bacağım kırık bir halde beni barınağa bıraktılar. Başka bir hayat dilediğimi duyanlar ameliyatımı yaptırdı ve geçici bir yuvaya yerleştirdi. Aylarca özel bakımla, özenle büyüttüler beni. Büyüdükçe, alan ihtiyacım arttı, bahçesiz evde zorlanmaya başladım. Beni Başka Bir Yer’e misafir olarak aldılar. Geçici yuva olan ailem beni sürekli ziyarete geliyor ve daha uygun bir yuva bulana kadar bakımımı üstleniyor. Belki sizin ailenize katılabilirim?

Yedi kardeşim ile birlikte gözlerimi dünyaya Başka Bir Yer’de açtım. Annem Arven bizi burada büyüttü. Kardeşim Behlül ile bir odada kalıyorum. Dış dünyayı hiç bilmiyorum ama bahsettikleri sıcak bir yuvaya sahip olmayı çok istiyorum.

Yavruyken sokağa atıldım ve kovalandım. Duydum ki beni zehirlemek istemişler. Neyse ki buradaki güzel insanlar beni kurtardı. Gencim, güzelim, iletişimim çok kuvvetli ve müthiş bir karakterim var. Ömürlük yuvamı arıyorum. O zamana kadar belki Koruyucu Aile’m olmak istersiniz?

Birlikte yaşadığım babam görme yetisini kaybedince beni barınağa vermek istediler. Ailemle yaşamaya alışmıştım, barınakta kalp kırıklığından yaşayabileceğimi sanmıyordum. Neyse ki beni güzel insanlar aldı. Şimdi Başka Bir Yer’de arkadaşlarımlayım ve yoğun sevgi görüyorum. “Yasaklı” olduğumu söylediler. Bir daha asla evim olamayacakmış. Koruyucu Aile’m olur musunuz?

Birkaç kez ev değiştirdim, sonrasında da sokağa atıldım. Turgutreis sokaklarında oradan oraya kovalandım. Barınağa kapatılsaydım, akıbetim belirsiz olacaktı. Neyse ki başka bir hayat dilediğimi duyan güzel insanlar çıkageldi. “Yasaklı ırk” sayıldığım için Başka Bir Yer daimi evim oldu. Burada çok seviliyorum ve iyi bakılıyorum; ne de olsa dev gibi, kuvvetli, fakat yumuşacık bir adamım. Yoksa Koruyucu Aile’m mi olmak istiyorsunuz?! Dünyalar benim olur.

Beni, başka bir köpek arkadaşım ile birlikte İzmir otobanında koşarken buldular. İkimizi de güçlükle de olsa o tehlikeli yerden kurtarıp, Bodrum’a getirdiler. Tüm bakımlarımız yapılıp, kısırlaştırıldıktan sonra Başka Bir Yer’de konuk olduğumuz sürede arkadaşım yuva buldu – yaşasın! Ben yuva beklemeye devam ediyorum. Ailenize katılabilir miyim? Ya da belki bir aile beni evlat edinene kadar Koruyucu Aile’m olursunuz?

Yedi kardeşim ile birlikte gözlerimi dünyaya Başka Bir Yer’de açtım. Annem Arven bizi burada büyüttü. Kardeşim Müjgan ile bir odada kalıyorum. Dış dünyayı hiç bilmiyorum ama bahsettikleri sıcak bir yuvaya sahip olmayı çok istiyorum.

Mimi ve Herby, geçici yuvada tanışıp, aşık oldular. Şimdi onlara birlikte yuva arıyoruz. O kadar eğlenceli ve o kadar birbirlerine düşkünler ki onları izlemek, bir anlarını kaçırmamak için insanın dışarı adım atası gelmiyor. Hem de hiç yalnızlık çekmiyorlar. Hikayelerini kendileri anlatmak istediler:

“Merhaba, ben Mimi! Tatlı bir Terrier kızıyım. Trafik kazası geçirdikten sonra Başka Bir Hayat Diliyorum Derneği beni klinikte ameliyat ettirdi, fakat sonrasında barınağa dönmeye hiç hazır değildim. Kıyamadılar, geçici yuvaya aldılar. Orada Herby ile tanıştım ve ona aşık oldum! İyileşen bacağımla şimdi Herby ile sonsuz yuvamızı arıyoruz.”

“Merhaba, ben Herby! Annem safkan Terrier dediler ama babamı bilmiyorum. Üç kardeşimle birlikte sokakta doğduk. Annemiz bizi besleyebilmek için kendisi aç kalıyordu. Ölmek üzere iken iyi bir insan bizi evine götürdü. Sonra kilo alıp, toparlanınca annem ve kardeşlerim yuva buldular! Hatta ben de yuva buldum ama “çok hareketlisin” diye geri gönderildim. İyi ki de gönderildim, çünkü Mimi’yle tanıştım! Şimdi onunla birlikte kalıcı ailemizi bekliyoruz.”

Beni çok dövdüler. O yüzden güvenmekte zorluk çekiyorum. Dövmeleri yetmedi, bir de barınağa terk edildim. Gözlerimin önünü kapatan tüylerimden önümü bile göremiyordum, çok strese giriyodum. Neyse ki beni Başka Bir Yer’e aldılar. Burada daha iyiyim, fakat güven, geri kazanılması zor bir şey. Yine de dediler ki yuva bulursam, gönüllü eğitmenler uyum sağlamam için destek verecekmiş!

Barınağa terk edildim; inanabiliyor musunuz? Kulaklarım duymuyor, katarakttan dolayı gözlerim az seçiyor. Barınak mamaları büyük taneli olduğu için küçük dişlerimle onları kırıp, yiyemiyordum. Aç olduğum için mama tanelerini bütün yutup, ardından tıkanıp, öksürmeye başlıyordum. Üstüne üstlük bünyem de alerjikmiş; o mamalar yüzünden kaşınıyordum, vücudumda yaralar açılıyordu. Birkaç güzel insan benim o halime dayanamayıp, beni önce geçici yuvaya, arından özel bakım verebilecekleri Başka Bir Yer’e aldılar. Duydum ki yerine geldiğim köpek arkadaşım yuvalanmış – ne mutlu! Benim de bahtım açılmış olabilir mi?

Bodrum Merkez’de, aşırı yağmurlu bir gecede sokağa terk edilmiş halde bulundum. Bilmiyorlardı ki 8 tane bebeğime hamileydim. Yalnızca beni değil, sekiz bebeğimi de kurtardılar. Fakat hiçbirimiz yuva bulamıyoruz, neden bilmiyoruz. Belki yeni yuvamız veya Koruyucu Aile’miz olmak istersiniz?

Yedi kardeşim ile birlikte gözlerimi dünyaya Başka Bir Yer’de açtım. Annem Arven bizi burada büyüttü. Dış dünyayı hiç bilmiyorum ama bahsettikleri sıcak bir yuvaya sahip olmayı çok istiyorum.

Yedi kardeşim ile birlikte gözlerimi dünyaya Başka Bir Yer’de açtım. Annem Arven bizi burada büyüttü. Kardeşim Rocky ile bir odada kalıyorum. Dış dünyayı hiç bilmiyorum ama bahsettikleri sıcak bir yuvaya sahip olmayı çok istiyorum.

Buradaki arkadaşım Alfie gibi ben de çok eziyet gördüm. Bir yuva bulmuştum, fakat daha da kötü halde beni yine barınağa terk ettiler. Biri yaklaştığında çok korkuyorum, onları uzaklaştırmaya çalışıyorum. Travmamı zamanla yenebileceğimi söylediler. Yuva bulursam da gönüllü eğitmenler uyum sürecinde destek verekmiş. Ben de başka bir hayat diliyorum.

Yedi kardeşim ile birlikte gözlerimi dünyaya Başka Bir Yer’de açtım. Annem Arven bizi burada büyüttü. Kardeşim Tatu ile bir odada kalıyorum. Dış dünyayı hiç bilmiyorum ama bahsettikleri sıcak bir yuvaya sahip olmayı çok istiyorum.

Barınağa terk edildim. Önce geçici bir yuvam oldu, daha sonra Başka Bir Yer’e geldim. Geçici yuvamda tavuk, kedi, köpek, herkesle aram çok iyiydi! Belki geniş bahçeli bir yuvam olur diye beklemeye devam ediyorum.